Zamówienia i normy

EN 13201 — czego wymaga norma i jak działają klasy

Artykuł ten opiera się na CEN/TR 13201-1:2014 i EN 13201-2 do -5:2015. Dokumenty opisują, w jaki sposób wybiera się klasy oświetlenia, jakie mają zastosowanie wymagania dotyczące wydajności, w jaki sposób oblicza się i mierzy wydajność oraz w jaki sposób raportuje się charakterystykę energetyczną. Koncentrujemy się na obecnych klasach M, C i P oraz na tym, co powinien określać dokument przetargowy, zamiast samego „lux”.

Opublikowano 22 czerwca 2026 · ok. 10 min czytania

Udostępnij
W skrócie
  • CEN/TR 13201-1:2014 zawiera wskazówki dotyczące wyboru klasy oświetlenia. EN 13201-2 do -5:2015 obejmują wymagania dotyczące wydajności, obliczeń, pomiarów i charakterystyki energetycznej.
  • Klasy M dotyczą obszarów ruchu zmotoryzowanego i opierają się głównie na luminancji nawierzchni drogi. Edycja 2003 wykorzystywała ME/MEW, ale jej wymagań nie można bezpośrednio przypisać do bieżących klas M.
  • Klasy C dotyczy obszarów konfliktu. Klasy P dotyczy pieszych, rowerzystów i obszarów o niskiej prędkości. Odpowiednie starsze oznaczenia w edycji 2003 to CE i S.
  • Zapisanie „150 lux” w dokumencie przetargowym nie jest wymogiem klasowym — brakuje mu związku z takimi czynnikami, jak jednorodność, olśnienie przeszkadzające i odbicie nawierzchni drogi. Zamiast tego określ odpowiednią klasę M, C lub P.

Pięć części standardu

Seria oświetlenia drogowego obejmuje wytyczne techniczne CEN/TR 13201-1:2014 i normy EN 13201-2 do -5:2015. Część 1 pomaga klientowi wybrać klasę określoną w wymaganiach części 2, obliczoną zgodnie z częścią 3, zmierzoną zgodnie z częścią 4 i ocenioną pod kątem charakterystyki energetycznej zgodnie z częścią 5. Trafikverket — Vägbelysningshandbok 2024

Pięć części standardu
Część Tytuł (skrócony) Treść
Część 1Wytyczne dotyczące wyboru klas oświetleniaCEN/TR 13201-1:2014 to raport techniczny opisujący, w jaki sposób typ drogi, ruch, użytkownicy i środowisko mogą wpływać na wybór klas zdefiniowanych w EN 13201-2.
Część 2Wymagania wydajnościoweAktualne klasy M, C i P oraz ich wymagania ilościowe, w tym Lm, Uo, Ul, fTI i REI. Część cytowana w dokumentach zamówienia.
Część 3Metoda obliczeniowaDokładnie sposób obliczania luminancji i natężenia oświetlenia za pomocą numerycznej metody siatki punktowej. Podstawa dla DIALux, Relux i DIALux Evo.
Część 4Metoda pomiaruPomiary terenowe ukończonych instalacji. Które punkty mierzyć, w jakich godzinach pracy i w jakich warunkach atmosferycznych.
Część 5Wskaźniki wydajności energetycznejPDI, DP, wiąże moc systemu z oświetlonym obszarem i utrzymywanym średnim natężeniem oświetlenia. AECI, DE, wiąże roczne zużycie energii z oświetlonym obszarem. Wskaźniki są używane razem.

Klasy M — Jezdnie i luminancja

Klasy M dotyczą obszarów ruchu i użytkowania zmotoryzowanego luminancja jako kryterium podstawowe — nie natężenie oświetlenia w luksach. W EN 13201-2:2003 zastosowano oznaczenia ME i MEW. Ponieważ wymagania i kryterium otoczenia zmieniały się pomiędzy edycjami, M3 nie należy traktować jako bezpośredniego odpowiednika ME3a lub ME3b.

Klasy M dotyczą jezdni na odcinkach, na których pojazdy poruszają się ze stosunkowo większymi prędkościami. Kompletny model DIALux dla klasy M wymaga:

  • Tabela r-/R przepisana lub zweryfikowana dla rzeczywistej nawierzchni drogi projektu
  • Do obliczenia luminancji klasy M oko obserwatora znajduje się 1.5 m nad drogą i 60 m przed polem obliczeniowym. Obliczenie fTI postępuje zgodnie z procedurą oddzielnego obserwatora w EN 13201-3.
  • Siatka punktów obliczeniowych według części 3

Tabela pokazuje głównie wymagania dotyczące suchej drogi i kryterium otaczającego obszaru dla M1–M6 zgodnie z częścią 2; nie jest to pełne odtworzenie każdego wymagania:

Klasy M — Jezdnie i luminancja
Klasa Lm (cd/m²) Uo (≥) Ul (≥) fTI (≤%) REI (≥)
M12,00,400,70100,35
M21,50,400,70100,35
M31,00,400,60150,30
M40,750,400,60150,30
M50,500,350,40150,30
M60,300,350,40200,30

Lm = utrzymana średnia luminancja. Uo = ogólna jednorodność (min./średnia). Ul = jednorodność wzdłużna (min. na pasie/maks. na pasie). fTI = przyrost progu (olśnienie utrudniające). EIR to skrót od Edge Illuminance Ratio, a REI jest symbolem: średnie poziome natężenie oświetlenia na pasie bezpośrednio na zewnątrz jezdni jest porównywane z natężeniem oświetlenia na odpowiednim pasie bezpośrednio w jej obrębie. Pasy mają szerokość jednego pasa ruchu i każda strona jest oceniana osobno. REI stosuje się tylko wtedy, gdy sąsiednie obszary ruchu nie mają własnych wymagań; wartości 0.35 i 0.30 są wstępnymi wartościami minimalnymi i mogą zostać zmienione przez wymagania krajowe lub indywidualne.

EN 13201-2:2015 zawiera również kryterium mokrej drogi Uo, w= 0.15 dla M1–M6, jeśli są stosowane zgodnie z wymogami krajowymi. EN 13201-2

Wyjaśnienie parametrów

Lm
Utrzymana średnia luminancja (cd/m²). Średnia arytmetyczna wszystkich wartości luminancji punktów obliczeniowych na koniec okresu konserwacji, przy zastosowaniu współczynnika konserwacji (MF). Wartość ta musi spełniać minimum klasy.
Uo
Ogólna jednorodność = Lmin / Lm. Pokazuje równomierny rozkład luminancji na całej jezdni. Wartość 0.40 oznacza, że ​​żaden punkt nie może mieć luminancji poniżej 40% średniej.
Ul
Jednorodność wzdłużna = Lmin /Lmaks wzdłuż linii środkowej pasa. Krytyczne dla postrzeganego „przepływu” – naprzemienne jasne i ciemne pasma są niewygodne przy wyższych prędkościach.
fTI
Przyrost progu. Pomiar olśnienia niepełnosprawności z opraw oświetleniowych. Wyrażony jako procentowy wzrost kontrastu luminancji wymagany do tego, aby przeszkoda była widoczna. Dolny fTI jest lepiej.
REI
Stosunek natężenia oświetlenia krawędziowego. Średnie poziome natężenie oświetlenia na pasie tuż za jezdnią podzielone przez natężenie oświetlenia na równie szerokim pasie tuż w jej wnętrzu. Każda strona jest oceniana osobno. REI ma zastosowanie tylko wtedy, gdy przyległy obszar komunikacyjny nie ma odrębnych wymagań oświetleniowych.

Klasy P i klasy C

Klasy P (P1–P6) dotyczą pieszych, rowerzystów i obszarów o niskiej prędkości, takich jak chodniki, ścieżki rowerowe, ulice osiedlowe i parkingi. Tutaj natężenie oświetlenia poziomego (lux) jest używane zamiast luminancji, ponieważ nie ma jednolitego poruszającego się obserwatora. W EN 13201-2:2003 zastosowano oznaczenie S dla odpowiedniej rodziny klas historycznych.

Klasy P i klasy C
Klasa Em (lux, ≥) Emin (lux, ≥)
P1153
P2102
P37,51,5
P451
P530,6
P620,40

Em = utrzymane średnie poziome natężenie oświetlenia; Emin = zachowane minimalne natężenie oświetlenia poziomego. Według EN 13201-2:2015, tabela 3.

Klasy C (C0–C5) dotyczą obszarów konfliktowych o złożonym ruchu: skrzyżowań, rond, przejść dla pieszych i innych obszarów konfliktowych. Klasy C wykorzystują poziome natężenie oświetlenia. W EN 13201-2:2003 zastosowano oznaczenie CE dla odpowiedniej rodziny klas historycznych.

Współczynnik utrzymania (MF) — jedna z najważniejszych zmiennych

Współczynnik utrzymania (MF) przekształca początkowo obliczoną wydajność fotometryczną na wydajność utrzymywaną w wybranym momencie. MF należy określić dla konkretnego projektu przy użyciu udokumentowanej metody, takiej jak ISO/CIE TS 22012:2019. ISO/CIE TS 22012:2019

  • Podstawą oceny musi być udokumentowane utrzymanie strumienia świetlnego wybranego modułu LED w danym punkcie pracy.
  • Należy ocenić utratę zanieczyszczenia oprawy oświetleniowej na podstawie środowiska i częstotliwości czyszczenia.
  • Strategia projektu dotycząca awarii, wymiany i planowanej konserwacji musi być udokumentowana.
  • Właściwości współczynnika odbicia nawierzchni drogi są obsługiwane poprzez wybraną tabelę r/R, a nie poprzez dowolną dodatkową składową MF.

Żaden ogólny procent ani MF nie jest powszechnie poprawny. Wstępnie obliczona luminancja lub natężenie oświetlenia musi, po zastosowaniu specyficznego dla projektu MF, spełniać wymagania utrzymywanej klasy. Dokumentacja obliczeniowa powinna określać metodę i założenia; Więcej informacji na temat różnic między wydajnością modelowaną a rzeczywistą można znaleźć w artykule DIALux nie oblicza wszystkiego.

Jak wybrać odpowiednią klasę

CEN/TR 13201-1:2014 zapewnia metodę wyjściową dla wyboru klasy. Zajęcia końcowe wymagają oceny specyficznej dla projektu; samego typu drogi nie można przełożyć na konkretną klasę M, C lub P. Ocena obejmuje:

  • Ruch — prędkość, przepływ i skład.
  • Użytkownicy i obszary — dane grupy użytkowników i obszary ruchu oraz to, czy przyległe obszary ruchu mają swoje własne wymagania lub mają być oceniane za pomocą REI.
  • Geometria i złożoność wizualna — w tym punkty konfliktowe, zadanie nawigacyjne i układ dróg.
  • Warunki lokalne — oświetlenie otoczenia, warunki pogodowe i poszczególne grupy użytkowników.

Efektywność energetyczna — PDI DP i AECI DE

EN 13201-5:2015 definiuje dwa uzupełniające się wskaźniki. PDI, oznaczany symbolem DP i jednostka W/(lx·m²), wiąże moc systemu z oświetlonym obszarem i utrzymywanym średnim natężeniem oświetlenia. AECI, oznaczany symbolem DE, wiąże całkowite zużycie energii w ciągu określonego roku z oświetloną powierzchnią i wyraża się w Wh/m²; kWh/(m²·rok) można stosować jako skalowaną jednostkę prezentacji. DE jest zatem symbolem AECI, a nie oddzielną metryką.

PDI i AECI stosuje się razem. Bezpośrednie porównanie energii ma sens pomiędzy alternatywami dla tego samego projektu, geometrii i wymagań oświetleniowych; Sama długość drogi nie jest wystarczającą podstawą do porównania. Jeżeli wskaźniki stanowią część oferty należy podać założenia obliczeniowe, profile działania oraz oświetlaną powierzchnię.

Dlaczego „lux” w dokumencie przetargowym nie wystarczy

„Minimalny 15 luksów na jezdni” można łatwo zapisać w specyfikacji — ale nie mówi nic o równomierności, olśnieniu utrudniającym (fTI), współczynnik natężenia oświetlenia krawędziowego (REI) lub jak wartość odnosi się do współczynnika odbicia powierzchni drogi. Oprawa może osiągnąć średni poziom luksów 15 przy skrajnej nierównomierności i nadal nie spełnia wymagań klasy M dla Uo i Ul. Klasa M plus tabela R to prawidłowe parametry. Na chodnikach i ścieżkach rowerowych: klasa P z Em i Eminem.

Pięć punktów do uwzględnienia przy zakupie

  1. Określ klasę M, a nie tylko luks. W przypadku jezdni podać klasę, okres międzyobsługowy oraz tabelę r/R lub N zalecaną lub zweryfikowaną dla nawierzchni drogi objętej projektem, aby można było zweryfikować obliczone MF i zgodność z klasą.
  2. Wymagaj pliku obliczeniowego w DIALux lub Relux. Bez kompletnego, edytowalnego pliku projektu z poprawną pozycją obserwatora, tabelą R i MF, trudno jest zweryfikować, czy wartości klas są rzeczywiście spełnione.
  3. Określ wymagania dotyczące obszaru otaczającego. Stan REI , jeśli ma to zastosowanie, lub określić oddzielne wymagania klasy P lub C dla przyległych obszarów komunikacyjnych.
  4. Zdefiniuj pomiar pola. Podać harmonogram, warunki pomiaru, obowiązki i traktowanie odchyleń jako warunki umowne specyficzne dla projektu. EN 13201-4 nie określa ogólnego terminu miesięcznego 12.
  5. Zażądaj PDI i AECI. Uwzględnij zarówno DP i DE według części 5, ze wspólnymi założeniami obliczeniowymi, jako kryteria porównawcze w zamówieniach LCC (koszt cyklu życia).

VALDUR — Uwaga techniczna

Ocena wybranej konfiguracji VALDUR pod kątem klasy oświetlenia wymaga obliczeń specyficznych dla projektu z prawidłową geometrią drogi, rozstawem słupów, danymi odbicia, współczynnikiem konserwacji i zweryfikowanymi danymi fotometrycznymi. Opublikowane obliczenia komponentów same w sobie nie potwierdzają zgodności z klasą M3 lub M4. Wybrana konfiguracja zasilacza może dostarczać dane dotyczące energii poprzez część 252 oraz dane diagnostyczne i konserwacyjne poprzez część 253. CLO jest standardem w każdej oprawie VALDUR. Więcej informacji na temat konfiguracji obliczeń: DIALux nie oblicza wszystkiego.

Źródła

  1. SIS — SS-EN 13201-2:2016 / EN 13201-2:2015, Oświetlenie drogowe — Wymagania eksploatacyjne
  2. Trafikverket — Vägbelysningshandbok 2024
  3. ISO/CIE TS 22012:2019 — Światło i oświetlenie — Określanie współczynnika konserwacji — Sposób pracy
  4. DIAL — Oświetlenie uliczne z DIALux evo

Obliczenia oświetlenia Twojej drogi

Chcesz obliczyć oświetlenie drogowe dla konkretnej geometrii drogi?

Dostarczamy obliczenia DIALux z poprawną tabelą R, MF i pozycją obserwatora — dzięki czemu możesz zweryfikować klasę M przed zakupem.